salam

az parishab ke in sharajarenameh ye be ghol e pooneh dokhtar e ammeh moniram , khanewadeh ye ashrafimun, ro neweshtam tazeh ma_ni ye ettefaghat e ajob o gharib o be zaher gheyr e manteghi ye 100 saal e akhir e khanewadeh am ro fahmidam.albatte hanuz hame ro kashf nakarde ma, wali daram roosh kaar mikonam.

diruz be baba zang zadam ke behesh begam cheghadr doostesh daram.tasawwor e inke cheghadr baraye baba sakht boodeh ke bedun e inke be man o mina o amme shayesteh o amme shirin o kasra o parsa dalil e asli ro bege wa ma ro ham betarsuneh, unhaii ro ke mitunesteh motegaaed koneh wa unhaii ro ke nemitunesteh be rawesh haye mokhtalef taht e feshar bezareh ke har che sari tar hameye tabaghe haye sakhtemun e koocherye panahkhoda ro tark konand ke fajeeeye ghatl e alireza dobareh too khunewadamoon tekrar nashe, tamam e moo haye badanam ro sikh kardeh.

baraye kasani ke khanewadeh ye mano nemishnasan, bayad tozih bedam ke dorst 2 hafte ghabl az inke hamsar e sabegham be khastegarim biyad, alireza ro ke un moghe 18 salesh bood dozdidand wa az khunewade ash pool khastand.in dastan 3 baar tekrar shod.dafeye sewwom , sar e gahrar e tahwil e samsonet e dolar ha jasad e alireza ro too kiseh ye zobaleh peyda kardand.police tashkhis dad ke alireza robayandegan ro shenakhteh wa unha be hamin dalil majbur shode and inbaar az beynesh bebarand.wa in neshun midad ke robayandegan gharibeh nistand. be in dasdtan jaryan e dozdi haye hamzaman e khaneye madarbozorg e alireza wa madarbozorg e man ro ham ke khahar ham boodand ro ham ezafeh konid.

wagarna babaye man ke bar o bachche ha yadeshoone awwal 4-5 maah waght mizasht khastegar ha ro beshnase ta baad ejazeh bede wase baar e awwal biyan khastegari, adami nabood ke hazer beshe zarf e 3 hafteh mano be aghd e kahnewade ii biyareh ke  unghadr az lahaaz e farhangi ba ma motefawet boodand.alan mifahmam ke chera waghti ke be iran bargashteh boodam migoft agar ham ke bekhahi be alman barnagardi, bayad az khaneye ma beri.wa emruz raftanet behtar az fardaast.

hala dastan e keshundan e mina az tehran be esfahan be kenar! ki bawar mikoneh ke baba ye man ke too pesaramoo ha o pesarkhalehash hatta 1 nafar ham sar e zanesh hawoo nayoworde, yekho jeloye hame be mina bege ke ya ba man be esfahan miyaii ya man miram unja wase khodam zan migiram!

bichareh baba too tamam e in saalha mikhaste maha ro az khatar door koneh bedoon e inke ma ha ro ham tarsundeh bashe.

peywast: diruz ba amme shirin dar khaneye darya harf zadam.dasht shakh dar miyoword waghti behesh goftam mikham awwalin roozi ke be iran bargardam be matab e amoo mohammdam (ke tasadofan shohar e khale am ham hast o ta hala doshman e shomareh ye 1  e khopdam mahsubesh mikardam) beram  o shajarehname ro neshunesh bedam o baghalesh konam.too in saalha hichkas be andazeh ye amoo mohammd ranj nakeshideh.bedoon e inke hatta khodesh ham dalil e asli ro bedooneh.

]]> http://hamburg2004.wordpress.com/2008/07/18/shajarehnameh/feed/ hamburg2004 http://hamburg2004.wordpress.com/2008/07/16/mahz-e-khali-naboodan-e-arizeh/ http://hamburg2004.wordpress.com/2008/07/16/mahz-e-khali-naboodan-e-arizeh/#comments Wed, 16 Jul 2008 10:11:04 +0000 die Iranerin http://hamburg2004.wordpress.com/?p=840

inke alan nemitunam farsi type konam , 2 dalil dare.dalil awwal inke engari labtopam dochar e moshkel shode bashe wa man taze alan be DELL telefoni CD ye WIndows e marbute ro sefaresh dadeh am, ishallah moshkelesh ro betunam zoodtar hall konam.dalil e dowom ine ke man alan dar internet cafe hastam o dige editor e online e farsi mesl e editor e DAHI kar nemikone ya wojud nadareh ya man nemi9shnasamesh.doosetan e web e 2.0 lotfan be fekr bashin ke 1rah e hal wase in moshkel peyda konin.

dar kol haal  o ahwalam khoobe.felan ta ettelaa_e sanawi dar klinik tashrif daram.hala bebinam ba in 35 kilo ezafe wazn e man che mikjhahand mikonand.rawesh hashoon sari nist wali amigh tar az uniye ke tahala mitoonestam tassawworesh ro bekonam.felan bye..

سرم درد میکنه.البته فقط نصفش ها ! بعد از مدتها فرصت دارم که بنویسم.اما خوب همچین زیاد نوشتنم نمیادش. بهتره برم یک کم استراحت کنم.بدرود.

badshansi balatar az inham mishe ke adam gharardad e internet e mobil dasht bashe, wali service dahande natuneh eshkal e fanni ro bartaraf koneh?

zendegi osulan bar 2 no_e ast. zendegi ye ba dastresi modawem  ne internet e sari_e wa dowwomi zendegiye bedoon e an.ke sad albatte man awwali ra bar dowwomi tarjih midam.hadde ahal dar in dore o zamooneh ke kar haye adam too in belad e farang ta hodud e ziyadi be internet wabasteh ast.wali ta seshanbe majburam tahammol konam!

felan daram asdbab o asasiye am ro michinam.unham be rawesh e feng shuii!

panjshanbe dobareh metehan daram.jome barmigardam hamburgesatan.omidwaam indafe dige ghabul besham.felan bye.

چمدونها و کارتون ها دور و ورم ولو هستند .شام غذای ایتالیایی درست کردم.با خامه تازه و گوچه تازه و بازیلیکم (نعناع کوهی) دستچین.واسه فرار از اسبابکشی بد برنامه ای نبود.احساس میکنم اونقدر هول کرده ام که دستم به کار نمیره.حالا خوبه از ده روز پیش برنامه ریزی و بستن بند و بساطم رو شروع کرده بودم!ولی خوب وقتی آدم در دقیقه نود دوباره به فکر عوض کردن جای اسباب اثاثیه و کتاب و لباس هاش بیوفته که تو هزینه حمل نقل بیشتر صرفه جویی کرده باشه، اوضاع بهتر از این هم نیمیشه.همسایه ها دارن شیپور میزنن.گمونم بازی فینال شروع شده باشه.خوشبختانه دیروز اومدن این تلویزیون محترم رو بردند.یک دزد زمان کمتر!دو هفته است میخوام بشینم یک نامه واسه برو بچه های هممدرسه ایم بنویسم.نوبتمه و من همیشه از بقیه خرده میگرفتم که چرا تو نوشتن تنبلی میکنن.این منصورالزمان خدابیامرز میگفت منع مردم رو نکنین که سرتون میاد ها!

دیگه حوصله ام نمیاد بیشتر از این پرچانگی کنم.فعلا شب به خیر

این پست، یک پست از سر واکردنیه.فقط واسه این دارم مینویسمش که تو لیست تکالیف موبایلم بتونم جلوی عبارت “وبلاگ نوشتن” یک تیک بزنم و بره سراغ کارش.از کار کردن از سر واکردنی خوشم نمیاد.انگار که آدم به خواد خودش خودش رو گول بزنه.نوشته ای که از ته دل آدم نیاد، نه به دل خواننده ها میچسبه و نه به دل خود نویسنده.اما خوب نوشتن هزار و یک فایده داره.حتی اون متن هایی رو که بلافاصله بعد از نوشتنشون یا پاکشون میکنی و یا کاغذشون رو پاره میکنی و روانه سطل آشغال، تاثیری رو که باید بگذارند ، میذارند.ولی الان خوابم میاد.برای همین هم مثل اسکارلت اوهارا میگم: فردا تصمیم میگیرم که چی بنویسم.فعلا شب خوش.

کارتون گالیور رو یادتون هست.خوب من “ما شکست میخوریم”ش هستم.امتحان عملی رانندگیم رو رد شدم.تابلوی ایست رو دیدم و گفتم هم که دیدمش.ترمز هم کردم.تو تقاطع ماشین دیگه ای نبود.به خیال خودم راه افتادم.ولی آقای ممتحن گفت که به اتوموبیل نایستاده بوده و داشته خیلی آروم حرکت میکرده.به عبارتی میشه گفت به اندازه کافی محکم ترمز نکرده بودم.عجله است دیگه چه میشه کرد.آخه یکی نیست بهم بگه دختر حالا با این عجله میخواستی به کجا برسی.هنوز که هشت نه  دقیقه ای  از چهل و پنج دقیقه امتحانت باقی مونده بود.انگار که عجله تو گوشت و پوست و خون من نفوذ کرده باشه.فقط نمی دونم چرا تو ترک کردن این عادت عجله ، نمیتونم سرعت به خرج بدم؟ حالا باید خر رو بیارم و باقالی رو بار کنم.تمام برنامه ریزی هام انگاری نقش بر آب شد.من رو بگو که چون از مهمونی خداحافظی آندره آس خیلی گذشته بود، به بچه ها گفتم که فردا شب بیان اینجا به صرف پلوی ایرانی!!! ولی خودمونیم همچین ته دلم راضی نبودم که  به این زودی از این بهشت دل بکنم.

پیوست:آقای ممتحن وقتی داشت خداحافظی میکرد ازم پرسید “میشه یک سوال ازتون بپرسم؟” گفتم :”بله.بفرمایید.” .پرسید :”چرا وقتی من اولین بار گفتم که خواستم که پارک کنی بهم گفتی نه؟” .گفتم:”خوب آخه اونجا درست سر پیچ بود و اگه من اونجا پارک میکردم چون ماشین هایی که از پشت پیچ می اومدند به اندازه کافی دید نداشتند، پارک کردن من خطرناک بود.” گفت :”دلیلت منطقیه.ولی من با لحن مودبانه ازت خواستم پارک کنی و انتظار یک جمله مودبانه هم داشتم.اینجا کسی در جواب ممتحن نه خشک و خالی نمیگه.به هر حال خدانگهدار.” و دست داد و رفت.اینهم به قول جناب اینشتین برای من تجربه ای شد.