تیتر امروز روزنامه فرانکفورتر آلگماینه: “چه قرمزی به چه قرمزی می آید؟”

وقتی شروع به خواندن مقاله ای با عنوان “چه قرمزی به قرمز می آید ؟ ” ، شاید انتظار داشته باشید که مقاله در مورد دکوراسیون یا مد لباس تابستانه و یا هنر نقاشی باشه.اما اینطور نیست.مقاله در مورد سیاست است.و وقتی لکه های در هم و بر هم قرمزرنگ رو بر زمینه سفید عکس مربوط به مقاله میبینید شاید یک لحظه فکر کنید پس این مقاله در مورد جرم و جنایت و شاید هم جنگ بین گرجستان و روسیه – بخوانید جنگ بین آمریکا و روسیه بر سر منابع انرژی آسیای میانه_ است.نه خیر موضوع این سرمقاله با اینکه در مورد سیاست است ولی اونقدر ها هم که فکر میکنید خشن نیست.دعوا فقط و فقط بر سر صندلی های پارلمان ایالت اسن یکی از ایالت های شانزده گانه آلمانه. قرمز در اینجا نمادی از احزاب چپ آلمان است که با اینکه همگی از دم چپ هستند و همگی در کشور آلمان فعالیت میکنند ، تفاوتها و تناقض های فاحش فلسفیشون با هم و میشه گفت اختلاف نظر هاشون تا حدیه که بعضی هاشون رسما به برنامه ریزی برای براندازی حکومت آلمان متهم هستند و بعضی های دیگه به عنوان شعار تبلیغاتی قبل از انتخابات اعلام میکنند که :

ما تضمین میکنیم با هیچ حزب سرخ دیگری ائتلاف نکنیم

و حالا که بعد از انجام انتخابات دیده اند که سبز ها (حزب طرفدار صلح و محیط زیست ) به اندازه ای که بتوانند با این حزب سرخ ائتلاف قدرتمندی تشکیل بدهند ، رای نیاورده اند، بر سر دو راهی مونده اند که آیا به شعار تبلیغاتی خودشون وفادار بمونن و با هیچ حزب سرخ دیگری موتلف نشوند و به ناچار در این دور از انتخابات ایالتی به طور داوطلبانه از قدرت کناره گیری کنند و یا اینکه زیر شعار تبلیغاتی خودشون بزنن و به هر قیمتی که شده در قدرت باقی بمونن.موضوع این سرمقاله دقیقا به همین دوراهی اشاره میکنه.

جالب اینجاست که اختلاف بین چپ ها ، تنها به موضوعات عملی مثل ائتلافات حزبی محدود نمیشه.حداقل در این مورد بحث های تئوریک هم دستکمی از بحث های عملی ندارند.چند هفته پیش یک شب که من دوباره بیخوابی به سرم زده بود یک بحث فلسفی جالب رو تو کانال sat 1 دنبال کردم که موضوع اصلیش همین تفاوت های فاحش بین مارکسیست های مختلف بود .این رو گفتم که اولا یادآوری کرده باشم تلویزیون های آلمان حتی آخر شب ها ، به غیر از برنامه های آنچنانی، برنامه های درست و حسابی هم پخش میکنن.ثانیا اینکه بگم کارشناس برنامه که خودش در رشته فلسفه تحصیل کرده بود و دکترا گرفته بود ، تاکید فراوانی بر این داشت که تفکرات مارکسیستی به حدی با همدیگه و حتی با نظر خود کارل مارکس متفاوت هستند که حتی بعضی هاشون با وجود اینکه به لحاظ طبقه بندی های علمی در زمره تفکرات مارکسیستی قرار میگیرند، با ذکر دلایل منطقی متعدد ، شدیدا با اینکه با ایدئولوژی مارکس در یک دسته بندی قرار بگیرند و یا حتی مقایسه بشند ، مخالفت نشون میدهند.اینها که گفتم تنها راجع به آلمان بود. اما مثال واضح تر ، اختلاف طبقاتی ناچیز درسیستم اقتصاد سوسیالیستی آلمان در مقابل اختلاف طبقاتی فاحش و فقر بی حد و مرز در سیستم اقتصاد کمونیستی کشور جمهوری خلق چینه. و از همه عجیب تر اینه که تو کشور ما ایران، هر کسی راجع به ماکسیسم و کمونیسم و سوسیالیسم یا هر ایسم دیگه ای حرفی بزنه ، تو کشوی لامذهب ها و بی دین و بی قید و بند ها ، جا میگیره. حداقل در نظز مردم عامی.بعضی وقتها فکر میکنم اگر تو مدرسه های ایران فلسفه درس میدادند، زندگی مردم اینقدر مملو از تناقض های جورواجور نبود. فلسفه به تفکرات آدم نظم میده.شاید میون هر صد تا فارغ التحصیل دانشگاههای ایران، 3 نفر هم پیدا نشند که معنی تناقض رو بدونند، حالا تناقض ارزشی که جای خود داره.راستی علم برتر است یا ثروت؟ بخشش برتر است یا نفرت؟