پست از سر واکردنی

این پست، یک پست از سر واکردنیه.فقط واسه این دارم مینویسمش که تو لیست تکالیف موبایلم بتونم جلوی عبارت “وبلاگ نوشتن” یک تیک بزنم و بره سراغ کارش.از کار کردن از سر واکردنی خوشم نمیاد.انگار که آدم به خواد خودش خودش رو گول بزنه.نوشته ای که از ته دل آدم نیاد، نه به دل خواننده ها میچسبه و نه به دل خود نویسنده.اما خوب نوشتن هزار و یک فایده داره.حتی اون متن هایی رو که بلافاصله بعد از نوشتنشون یا پاکشون میکنی و یا کاغذشون رو پاره میکنی و روانه سطل آشغال، تاثیری رو که باید بگذارند ، میذارند.ولی الان خوابم میاد.برای همین هم مثل اسکارلت اوهارا میگم: فردا تصمیم میگیرم که چی بنویسم.فعلا شب خوش.